Krótka odpowiedź: cztery klucze defaults, plus ten, który najbardziej się liczy na jednostce demonstracyjnej: contents-immutable, żeby aplikacje, które pokazujesz, nadal były w Docku o zamknięciu.
Jeśli prowadzisz więcej niż jedną jednostkę, ustaw wszystko, zanim sklonujesz obraz. Maszyny, które się rozjeżdżają, są gorsze niż te, które dryfują, bo odpowiedzią na „dlaczego tamta wygląda inaczej” staje się: nikt nie wie.
Na każdym innym współdzielonym Macu dryfowanie Docka jest uciążliwe. Na maszynie, która istnieje, by coś sprzedać, to psuje ofertę: aplikacji, którą chcesz pokazać, nie ma, bo ktoś zrzucił ją trzech klientów temu.
Co naprawdę dzieje się na jednostce pokazowej, mniej więcej w kolejności częstości:
defaults write com.apple.dock contents-immutable -bool true
defaults write com.apple.dock size-immutable -bool true
defaults write com.apple.dock position-immutable -bool true
defaults write com.apple.dock autohide-immutable -bool true
killall Dockcontents-immutable jest na pierwszym miejscu celowo. Na osobistym Macu to ten, który ludzie pomijają. Na jednostce demonstracyjnej to cały sens: to on trzyma wybrane aplikacje w Docku, a wszystko inne poza nim.
Każde wyszarza odpowiednią kontrolkę w Ustawieniach systemowych. Przetrwają restart i aktualizację macOS. Każdy klucz z jego typem jest w każde polecenie defaults Docka na Macu.
macOS dodaje sekcję ostatnio używanych aplikacji po prawej stronie Docka, a blokada zawartości jej nie usuwa. Więc zablokowany Dock nadal dostaje ogon wszystkiego, co otworzyli klienci.
defaults write com.apple.dock show-recents -bool false
killall DockNa jednostce wystawowej to nie jest opcjonalne. Więcej w jak powstrzymać pojawianie się ostatnich aplikacji w Docku.
To część, która nie ma odpowiednika na domowym ani biurowym Macu. Rząd jednostek pokazowych musi pasować do siebie nawzajem, a one rozchodzą się jedną małą zmianą naraz, aż klient idzie wzdłuż rzędu i widzi cztery różne Docki.
Kolejność działań ma więc większe znaczenie niż ustawienia:
Wszystko skonfigurowane po zrobieniu stanu bazowego żyje na dokładnie jednej maszynie i jest cofane przy kolejnym jej przywracaniu. W ten sposób rząd identycznych Maców przestaje być identyczny.
Jeśli jednostki wracają co noc do znanego stanu, ta sama zasada obowiązuje jeszcze mocniej: blokady należą do stanu bazowego, a nie do trwającej sesji, bo inaczej będziesz ustawiać je od nowa każdego ranka.
defaults. Darmowe, jedna linijka do cofnięcia i wystarcza, gdy publiczność nie ma dostępu do Terminala. Działa na konto, więc dotyczy logowania, w którym działa pokaz.Wszystkie trzy porównane, z kosztem każdego: jak zablokować Dock na Macu, 3 sposoby porównane.
Niektóre zestawy pokazowe obsługują drugi panel skierowany na przejście. Dock nie jest przypisany do ekranu: podąża za wskaźnikiem i nie ma klucza defaults ani przełącznika w Ustawieniach systemowych, który by to zmieniał. Jeśli klient przesunie mysz na złą krawędź, Dock idzie z nią.
Obejścia i koszt każdego są w jak utrzymać Dock Maca na jednym ekranie.
Nie. Powstrzymuje dodawanie, usuwanie i przestawianie ikon Docka. To, co można instalować lub otwierać, to osobna sprawa i należy do Czasu przed ekranem lub Twojego narzędzia do zarządzania.
Tylko przez sekcję ostatnich aplikacji, która jest osobna od czterech blokad. Wyłącz ją, a otwarta aplikacja nie zostawia nic.
Tylko jeśli pełny dzień handlowy dryfu jest do przyjęcia, a zwykle nie jest: Dock jest najgorszy po południu, gdy korzystało z niego najwięcej osób.
Blisko, ale recepcja jest używana przez personel i tylko oglądana przez klientów, a jednostka pokazowa jest używana bezpośrednio przez klientów. Zobacz Mac w recepcji lub salonie po stronie personelu i Mac w bibliotece lub publiczny dla maszyn bez celu komercyjnego. W domu to rodzinny Mac.
Nie. Żyją w preferencjach konta, a nie w systemie. Obraz przywracania zastąpi je tym, co zawiera stan bazowy, i dlatego warto je tam umieścić.